perenmuffins

20131003-125931.jpg

Soms heb je een droom die binnen handbereik is. Vandaag was onze droom om in pyjama heel veel films te kijken. Met iets lekkers. De Missus houdt dat altijd het langste vol, zitten en kijken. Mama en de Kabouter werden halverwege Chicken Run toch wat onrustig en zochten inspiratie op de fruitschaal. Daar lagen een paar heerlijke peren te lonken. Eerder deze week maakten we al de easy peasy perentaartjes met kardemom, die smaakcombinatie is zo geweldig. Peer is ook heerlijk met citroen en gember trouwens, zoals in deze cakejes, maar gember en citroen hadden we niet in huis. We bakten daarom 12 mini-peer-kardemom muffins en genoten daarmee precies nog van het einde van de film. Met chocolademelk erbij.

Lees verder

vlierbessensiroop

20131001-214119.jpg

Het is Herfst. Met een hoofdletter, want het is een prachtige herfst, vol zon en regen en oogst. Veel oogst. Onze vlierstruik is inmiddels zo hoog dat de bovenste bessen alleen voor de merels bereikbaar zijn, en die daaronder alleen met een ladder. Of, in ons geval, een trampoline. Jawel, ook wij hebben ons overgegeven aan een zwart-blauw tuingeval, de Missus kreeg hem voor haar 7e verjaardag nadat ze geklaagd had over ons saaie gazon. Dat gazon is sinds de introductie van de trampoline op sterven na dood, dat is een klein nadeel. Hoe dan ook, we kunnen nu wel, zonder ladder, bij de middelhoge vlierbessen. Jam hebben we al gemaakt èn gekregen, nu was het tijd voor siroop. Net als alles met vlierbessen een natuurlijk griepafweermiddel- kunnen we wel gebruiken de komende maanden. Volgende keer gooi ik ook wat steranijs door de siroop, dat heeft ook griepafwerende eigenschappen schijnt het. Het recept is in volume opgesteld, makkelijk bij wildpluk, want je weet nooit met hoeveel je thuiskomt. Let goed op dat je de juiste bessen plukt, echt van een vlierstruik en niet van een boom met zwarte bessen.

Lees verder

rozijnenrol

20130621-163821.jpg

Brood, één van de geweldigste uitvindingen van de mensch, bakt men al eeuwen met gist, zoals je weet. Het laat het deeg luchtig rijzen en geeft een zachte structuur. Maar voor je een lekker brood op tafel hebt, ben je al gauw zeker 2,5 uur verder: langdurig kneden, rijzen, vormen, weer rijzen, bakken… Soms duurt dat te lang, zeker als de Missus bijvoorbeeld om 11u30 bedenkt dat verse kaneelbroodjes best een goede lunch zouden zijn, en de Kabouter en Mama dat meteen het water in de mond doet lopen. Maar croissantdeeg hadden we niet in huis en de supermarkt was nog gesloten op deze zondagochtend. Bovendien waren we in ons pyjama, dat wilden we graag zo houden. Maar ingrediënten genoeg, kookboeken genoeg, ervaring genoeg… Binnen een uur hadden we deze schatjes op tafel, zonder gist, maar toch heerlijk luchtig dankzij het zelfrijzend bakmeel. Ook al zo’n geweldige uitvinding.

20130621-164939.jpg

Lees verder